Welcome to my awesome website!

This intro text can be modified in the options panel, and is a good way to say hello to the visitor.

Księgowość

Księgowość czy jest dla wszystkich osób – myślę, że nie – nie każdy poradzi sobie z trudnymi liczbami i druczkami – które często można spotkać w księgowości. Z tego też powodu wiele osób woli mieć święty spokój i zlecić po prostu zajmowanie się księgowością wykwalifikowanej kadrze – specjalistom takim jak księgowe itp. Pamiętaj również o tym, że księgowość to nie jest łatwa sprawa, a każda pomyłka może nasz dużo kosztować. Nie tylko pieniędzy, ale i również nerwów. A po co się nie potrzebnie stresować skoro możemy naprawdę sporo rzeczy zyskać powierzając swoje finanse odpowiednim specjalistom w tej dziedzinie. Prowadzenie firmy nie należy do zbyt łatwych zajęć – wiąże się ze sporymi problemami z którymi każdy właściciel prędzej czy też później będzie się borykał. I może jest to trochę przerażające, ale nie jest aż tak źle – pamiętaj o tym zwłaszcza kiedy jesteś młodym przedsiębiorąca, który dopiero zaczyna swoją przygodę z firmami i tymi podobnymi. W dużej mierze wszystko zależy od tego jakim jesteś przedsiębiorcą czy masz totalnie wszystko pod kontrolą czy wręcz przeciwnie sprawy wymykają Ci się z rąk.

Jak spisywać umowy

Z momentem kiedy strony będące podmiotami gospodarczymi albo osobami fizycznymi, dojdą do porozumienia co do warunków zostaje spisana między nimi umowa, o dzieło albo zlecenia w zależności od charakteru interesu jaki mają strony. Wówczas okazuje się iż największą pomocą jest posługiwanie się narzędziami które pozwalają na szybkie i proste wystawienie umowy o dzieło bez konieczności odwoływania się do kodeksu i sprawdzania punktu po punkcie co się w umowie oraz wystawianym do niej rachunku powinno znajdować.

Sam formularz umowa o dzieło przykład znaleźć można bez większego problemu w sieci internetowej wystarczy sprawdzić hasła jak rachunek do umowy, albo formularz od pobrania i poszukujący zostanie skierowany na odpowiednie strony. Oczywiście decydując się na korzystanie z takiego wzoru pobieranego z sieci powinien przedsiębiorca, czy pracujący na umowę o dzieło upewnić się że jest to zgodny wzorzec z obowiązującymi przepisami. Czasem człowiek nie bardzo wie na co ma zwrócić uwagę. Stąd też zamiast ryzykować błąd lepiej korzystać z systemów które zawsze są aktualne i dostarczają pewnych wzorów.

Umowa o dzieło wzór rachunek może być wykorzystywana przykładowo w systemie internetowym do generowania i zarządzania rachunkami. Aplikacja prosta w obsłudze i nie wymagająca instalowania na dysku komputera pozwala na tworzenie wzorów rachunków, definiowanie przedmiotów umów, oraz edytowanie w dowolnym momencie każdego z wystawionych dokumentów.

Rachunki ze służby zdrowia

Człowiek wybiera się do lekarza, specjalisty dentysty albo innego przedstawiciela służby medycznej i za wykonaną usługę otrzymuje profesjonalnie wystawiony rachunek? W obecnych czasach tak ponieważ przedstawiciele wolnych zawodów jako zwolnieni z vat, wystawiają swoim klientom rachunki. Każdemu zależy na tym by taki dokument wystawić bezpośrednio po wykonaniu zabiegu, badania czy innej usługi.

Zgodnie z przepisami rachunek może być wystawiony w ciągu 7 dni od momentu zgłoszenia żądania wystawienia. Jednakże przyjęło się w praktyce iż rachunek jest wręczany tuż po wizycie. Jeżeli klient sobie zażyczy również przesłany w formacie elektronicznym na skrzynkę email. Zatem rachunek od lekarza otrzymamy błyskawicznie pod warunkiem że korzysta on z nowoczesnych rozwiązań takich jak aplikacje internetowe do prowadzenia rachunkowości.

Czym się charakteryzuje taki system? Przede wszystkim wystawić w nim można rachunek od dentysty a także każdego innego specjalisty. Całe działanie polega na tym by się zarejestrować, zalogować a po wejściu w zakładkę nowy rachunek zdefiniować. Lekarz może dokładnie opisać jakie ceny z jakie usługi obowiązują zatem klient gabinetu wychodząc wie za co dokładnie zapłacił a profesjonalnie wystawiony rachunek może również wrzucić w koszty czy też przedstawić pracodawcy. Zarówno lekarze jak też pacjenci korzystający z ich usług doceniają korzyści płynące z faktu posługiwania się takim narzędziem do prowadzenia rachunkowości.

Nota korygująca

Bardzo często się zdarza, że wystawiając fakturę VAT, popełniamy błędy. Nietrudno jest się pomylić, jednak można wystawić drugi dokument, które te błędy poprawi. Jako nabywcy towaru lub usługi możemy wystawić dokument do faktury sprzedażowej. Nota korygująca, bo o niej tu mowa, pozwala nanieść poprawki tylko do niektórych pól faktury, a mianowicie:

  • Jeśli wystąpiły błędy w nazwie nabywcy lub sprzedawcy, czyli błędny adres, NIP, rachunek bankowy,
  • Jeśli była wstawiona nieprawidłowa data wystawiania faktury bądź sprzedaży
  • Jeśli pomyłkowo wstawiono inną nazwę towaru lub usługi

Na tym nabywcy przywileje się kończą. Nic więcej w nocie korygującej zmienić nie może. Pozostałe pola mogą zostać poprawione przez sprzedawcą na fakturze korygującej.

W rozporządzeniu został umieszczony wzór noty. Program do fakturowania darmowy posiada w swoich aplikacjach taki dokument, więc od przedsiębiorcy wymaga się tylko wypełnienia pól. Taka nota korygująca powinna zawierać:

  • Nadany numer
  • Nazwę firmy, adres nabywcy
  • Nazwę firmy, adres sprzedawcy
  • Informacje o korygowanej fakturze
  • Przedstawienie korygowanych danych i tych informacji prawidłowych.

Na tym nie kończy się sprawa z notą. Nabywca musi jeszcze wysłać ten dokument do sprzedawcy, który powinien zaakceptować wprowadzone zmiany poprzez podpisanie noty i odesłanie jej z powrotem do nabywcy.

I faktura korygująca i nota korygująca muszą zostać zaakceptowane przez druga stronę przez złożenie podpisu. Tylko wtedy będzie można odpowiednio zaksięgować te dokumenty.

CEIDG

W dzisiejszych czasach co druga osoba chce prowadzić własną działalność gospodarczą. Nie jest to jednak takie proste, ze względu na fakt, że nie którzy nie mają zielonego pojęcia w jaki sposób należy prawidłowo zarejestrować firmę aby móc z niej korzystać bez problemu.

W dzisiejszych czasach rejestrację firmy można dokonać na dwa sposoby. Jednym z nich jest wypełnienie wniosku jakim jest wniosek EDG. taki wniosek powinien być wystawiony jak najbardziej poprawnie, dzięki czemu bez problemu każdy będzie mógł sobie pozwolić na wypełnienie go prawidłowo. Tego typu wniosek musi zawierać wszelkie dane odnośnie firmy a więc jego pełną nazwę a także skróconą. Dodatkowo powinieneś wiedzieć, że wniosek po wypełnieniu składa się do urzędu skarbowego bez żadnych opłat.

EGD jest bardzo popularny ponieważ za jego pomocą można także starać się o uzyskanie regonu. Dziś musisz wiedzieć, że istnieje także możliwość jaką jest CEIDG. Jeśli nigdy wcześniej nic nie słyszałeś na ten temat powinieneś wiedzieć, że jest to nic innego jak rejestr firmy który to pozwoli wam sprawdzić pod każdym względem stan firmy.

Uzyskasz informacje na temat czy firma jest zarejestrowana rzeczywiście w urzędzie skarbowym, oraz czy jest ona zadłużona dzięki czemu o wiele szybciej będziesz mógł zdecydować czy warto z taką firmą rozpocząć współpracę. Warto więc skorzystać z wniosku także jakim jest wniosek ceidg.

Zbycie rzeczowych aktywów trwałych a ich likwidacja

Zbycie środka trwałego ma miejsce w momencie zadecydowania o jego zbędności dla podmiotu gospodarczego, będącego dotychczasowym właścicielem środka. Zbycie obiektu za ustaloną kwotę, obejmującą podatek VAT, zaksięgowane powinna zostać po stronie Wn („Rozrachunki z odbiorcami”) z adnotacją „należności od nabywcy środków trwałych”, jako faktura brutto. Aby zachować bilans, sprzedaż powinna również odbić się na stanie konta „Pozostałe przychody operacyjne” oraz konta „VAT należny” (informację o zbyciu należy zapisać po stronie Ma obu kont). Dokonując odsprzedania środka trwałego należy obliczyć wartość netto, od wartości początkowej, jaką środek posiadał w momencie nabycia go przez podmiot aktualnie odsprzedający, odjąć amortyzację. Umorzenie wartości środka trwałego, jakie miało miejsce w czasie eksploatacji środka, ewidencjonowane jest na koncie „Środki trwałe”, zaś wartość netto sprzedanego obiektu zapisywana na koncie „Pozostałe koszty operacyjne” po stronie Wn.  Zbycie środka trwałego może wygenerować zysk lub stratę, w zależności czy kwota otrzymana za jego zbyty jest większa, czy też mniejsza od wartości netto.

Odrębną operacją jest postawienie środka trwałego w stan likwidacji. Likwidacja wynika z wyeksploatowania środka i utraty przez niego zdatności do użytkowania, co sprawia, że środek nie może zostać odsprzedany. Zbyte mogą zostać niektóre elementy uzyskane np. z rozbiórki środka. Wraz z likwidacją środka trwałego następuje wykluczenie obiektu z ewidencji księgowej środków trwałych. Wykreślenie obiektu z bilansu nie jest jednoznaczne związane z fizycznym usunięciem środka. W niektórych przypadkach realna likwidacja nie ma miejsca, ponieważ dotychczasowy środek trwały ma charakter zabytkowy bądź też jego utylizacja nie jest wymagana.

Środki trwałe

Środki trwałe to cześć majątku firmy, zaliczana do rzeczowych aktywów trwałych, których okres przydatności jest dłuższy niż jeden rok. Środek trwały należący do podmiotu gospodarczego zdefiniowany jest przez następujące cechy:

- jego przewidywana użyteczność jest długotrwała

- nie podlega całkowitemu zużyciu wraz z zakończeniem jednego cyklu produkcyjnego

- powinien być zdatny do użytku i umożliwiać generowanie korzyści ekonomicznych, dlatego też wraz z przycięciem do użytkowania środek trwały musi być wolny od wad i usterek uniemożliwiających mu prawidłowe funkcjonowanie

- charakteryzuje się postacią rzeczową, co odróżnia go od wartości niematerialnych i prawnych

Środek trwały może być wykorzystywany przez właściciela bezpośrednio lub przekazany do użytkowania innym podmiotom, zgodnie z umową zawartą miedzy stronami.

Środkami trwałe stanowią głównie: nieruchomości (w tym grunty), środki transportu oraz maszyny i urządzenia.

Ponieważ księgi rachunkowe operują na jednostkach pieniężnych, aby możliwe było włączenie środka trwałego do bilansu, konieczna jest jego wycena, w przeciwnym razie obiekt nie może zostać zapisany na koncie „Środki trwałe”. Ustaleni wartości wstępnej środka trwałego powinna nastąpić według: ceny zakupu, ceny nabycia, kosztów bezpośrednich i pośrednich kosztów poniesionych w czasie wytworzenia środka. Istotną rolę odgrywa również ceny rynkowa zakupionego obiektu oraz wartość godziwa ( kwota, jaką możemy uzyskać odsprzedając środek trwały pewnym podmiotom gospodarczym). Kryterium, które jest pomijane przy wycenie początkowej środka trwałego jest jego cena sprzedaży netto.

REGON

Krajowy Rejestr Urzędowy Podmiotów Gospodarki Narodowej (REGON) najkrócej można określić, jako nadzorowany przez Główny Urząd Statystyczny rejestr, który funkcjonuje w oparciu o art. 41 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej. Pod akronimem REGON, kryje się również dziewięciocyfrowy numer podmiotu zarejestrowanego w urzędzie skarbowym, widniejący we wspomnianym rejestrze.

Na przełomie lat numer REGON ulegał pewnym modyfikacją, m.in. dokładano do niego kolejne cyfry. Do początku lat 90 numer składał się z 7 cyfr i przydzielany był centralnie. Następnie REGON był dziewięciocyfrowy, numery nadane przed poszerzeniem REGON-u zostały rozbudowane o zera, które dołączono przed cyfry poprzedniego numeru, nowe zaś powstawały według klucza.  Numer REGON stanowiły 2 cyfry identyfikujące województwo (numery nieparzyste od 01 do 97), kolejne 6 cyfr przydzielonych było na numer seryjny, na ostatnim miejscu znajdowała się cyfra kontrolna.

Podmioty mające siedziby w kilku województwach posiadają REGON czternastocyfrowy. Pierwsze cyfry REGON-u tego typu stanowią REGON jednostki macierzystej. Ostatnia pozycja REGONU jednostek lokalnych zajmowana jest, tak jak w przypadku „normalnego” numeru, przez cyfrę kontrolną.

Rejestr REGON wykorzystywany jest m.in., jako baza do tworzenia rejestrów i banków danych o podmiotach gospodarczych, odgrywa kluczową rolę przy doborze podmiotów w celu badań statystycznych, wykorzystywany jest do kompletowania adresów funkcjonujących jednostek gospodarczych. Najważniejszą funkcją rejestru i zebranych w nim numerów REGON jest ujednolicenie i uściślenie klasyfikacji podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w systemach administracyjnych państwa.

Elektroniczne prowadzenia księgi przychodów i rozchodów

Dopuszczalne są dwie możliwości prowadzenia KPiR. Możliwe jest ręczne prowadzenie księgi podatkowej, jak i przy wykorzystaniu komputera i wyspecjalizowanych aplikacji księgowych. Płatnik sam decyduje, która z metod jest dla niego bardziej odpowiednia.

Płatnik prowadzący księgę przychodów i rozchodów za pomocą programów komputerowych powinien przestrzegać tych samych zasad i zaleceń, jakie dotyczą metody tradycyjnej. Zobowiązani są jednak do respektowania dodatkowych, uregulowanych prawnie, wymagań.

Artykuł 31 ustęp 1 dyspozycji wydanej przez Ministra Finansów i dotyczącej księgi przychodów i rozchodów mówi, że księga uznawana jest za prowadzoną poprawnie, jeżeli zostanie dostarczona dokumentacja objaśniająca sposób obsługi aplikacji użytej do prowadzenia KPiR. Wykorzystywany software musi umożliwiać bezproblemowy podgląd zapisanej treści oraz wydruk wprowadzonych informacji przy użyciu sortowania, zazwyczaj w porządku chronologicznym w oparciu o sygnaturę księgi przychodów i rozchodów. Ministerstwo Finansów zaleca również archiwizowanie danych na zewnętrznych nośnikach informacji, do momentu kompletnego wydruku zapisanych danych. Nośniki powinny zapewnić trwałość zapisu i zabezpieczyć KPiR przed utratą, bądź też deformacją zgromadzonych informacji. Płatni ma również obowiązek wraz z zakończeniem miesiąca (maksymalnie w 20 dniu następnego miesiąca), wykonać w oparciu o wymagania sformułowanie w dyspozycji wydruk danych dotyczących danego miesiąca. Jeżeli wydruk nie może zostać wykonany, płatnik zobowiązany jest wypełnić księgę ręcznie, a podsumowanie operacji zamieścić w przeznaczonych do tego kolumnach.

Podatek VAT a skutki zawieszenia wykonywania działalności

Zawieszenie prowadzenie działalności gospodarczej w żaden sposób nie zdejmuje z podatnika obowiązków wynikających z posiadania statusu płatnika VAT, a co za tym idzie płatnik nadal jest zobligowany do wypełniania deklaracji VAT nawet, jeśli nie dokonuje zakupów i/lub sprzedaży. Urząd skarbowy wymaga by podatnik składał deklaracje zerowe za każdy okres rozliczeniowy do momentu wykreślenia płatnika VAT z rejestru. Korzystne z punktu widzenia przedsiębiorcy jest jednak to, że podatnik, który zdecyduje zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej, w chwili jej wznowienia nie ma obowiązku przechodzić ponownie przez procedury rejestracyjne.

Istnieją wyjątkowe przypadki, które zwalniają płatnika z przymusu składania VAT-7. Obowiązku tego nie mają drobni przedsiębiorcy (zwolnieni są oni podmiotowo od podatku), podatnicy wykonujący wyłącznie czynności zwolnione podmiotowo oraz płatnicy zajmujący się czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu w myśl art. 82 ustawy o podatku od towarów i usług. Wspomniane sytuacje mają miejsce tylko w przypadku, w którym przedsiębiorcy nie oczekują od urzędu skarbowego zwrócenia różnicy podatkowej, bądź też zwrotu kwoty naliczonej w oparciu o art. 87/92 ustawy.

Płatnik ponoszący koszty wynikające z prowadzenia zarejestrowanej działalności gospodarczej w czasie zawieszenia działalności, może korzystać z odliczania podatku VAT. Ma również prawo do pomniejszenia wysokości kwoty podatku o wysokość podatku naliczonego w momencie przyjęcia faktury albo w kolejnym okresie rozliczeniowym. Dopuszczalne jest sumowanie naliczonej kwoty podatkowej, która zmniejszy wysokość podatku należnego przy powrocie do czynnego prowadzenia działalności podatkowej.